Schilderezel Houder
handtekening Modes

Over Dick

 

Op 9 oktober 1951 ben ik geboren in Gouda, Als kind al had ik iets met kleuren. Het werk van de expressionisten boeide mij altijd al enorm. Mijn eerste contacten met beeldende kunst bestonden dan ook hoofdzakelijk uit wat ik in boeken over deze kunstvorm kon vinden.
Op de middelbare

school werd mijn interesse verder uitgebreid met het vak kunstgeschiedenis.
Naast meestal cijfers onder de 5 op het schoolrapport, blonken de tienen dan ook wel heel erg uit voor de vakken tekenen en kunstgeschiedenis.
Helaas heb ik vervolgens weinig met deze talenten gedaan totdat ik in 2007 kennis maakte met de autodidacte beeldend kunstenares Anneke Keizer en de beeldend kunstenaar Halbe Hageman, van wie ik nog altijd onderricht in het werken met olieverf en acrylverf ontvang. Met name de aanwijzingen en adviezen van Halbe Hageman, lid van de kunstenaarsvereniging VANTYNAARLOO, zijn een grote steun geweest in mijn ontwikkeling als beeldend kunstenaar. Het landschap vormt dan ook één van de belangrijkste onderwerpen in mijn werk en is, ondanks het kleurgebruik, toch altijd als zodanig herkenbaar. In 1970 ben ik naar het Drentse Zuidlaren vertrokken om te gaan werken in de psychiatrie.

Naast de interesses die ik heb voor psychologie en psychiatrie heb ik het vastleggen van de landschappen in het prachtige Drenthe voornamelijk vastgelegd met de fotocamera.
Dit komt mij nu goed van pas bij de uitoefening van mijn werk met voornamelijk olieverf.
Oog voor detail en compositie zijn mij daardoor niet vreemd en het Drentse landschap leent zich er geweldig voor om te worden vastgelegd.
Naast de Drentse zijn ook landschappen van buiten onze grenzen voor mij soms interessant om op het doek vast te leggen. Met name het Toscaans Italiaanse en Franse landschap kan men weervinden in mijn werk.

Dick Moes en Halbe Hageman

Mijn werk wordt ook wel eens vergeleken met die van de Fauvisten
Het Fauvisme wordt, anders dan het neo-impressionisme, gekenmerkt door heftig onvermengd kleurgebruik, een ruwe verfbehandeling, opzettelijke disharmonische composities en verwrongen anti-naturalistische verbeelde objecten. Ze verrijkt de kleuren met zeggingskracht door de kleur een emotionele waarde te geven. Diepte en ruimte werden eerder door kleurverschillen dan door perspectivische middelen aangegeven.
Er bestaat een duidelijk geestelijke verwantschap met de naïeve kunst.
Fauvistische kunst onthoudt zich over het algemeen van elke engagement(“kunst moet niet zwaar maar kalmerend zijn”).

Wat het ook is, mij maakt het niet veel uit. Ik schilder vanuit mijn gevoel en beleef er, naast mijn werkzaamheden in de psychiatrie, een geweldige ontspanning bij
Ik signeer mijn werkstukken meestal met ‘modes’ wat een anagram is van d.moes